پیلئا

گیاه پیلئا یکی از زیباترین و محبوب ترین گیاهان آپارتمانی است که به دلیل برگ های گرد، براق و منظم خود، در سال های اخیر جایگاه ویژه ای در میان علاقه مندان به گل و گیاه پیدا کرده است. خاستگاه اصلی این گیاه مناطق کوهستانی و مرطوب جنوب غربی چین است؛ جایی که در شکاف صخره ها و خاک های غنی از مواد آلی رشد می کند و از نور ملایم و رطوبت طبیعی محیط بهره می برد. ظاهر متفاوت برگ های سکه ای شکل که به وسیله دمبرگ های بلند روی ساقه قرار گرفته اند، جلوه ای بسیار چشم نواز به این گیاه بخشیده و باعث شده است در بسیاری از سبک های دکوراسیون داخلی، به ویژه فضاهای مدرن و مینیمال، به عنوان یکی از گیاهان پرکاربرد شناخته شود.

. رشد متعادل، نگهداری نسبتاً آسان، مقاومت مناسب در محیط های داخلی و توانایی تولید پاجوش از مهم ترین ویژگی هایی هستند که محبوبیت این گیاه را افزایش داده اند. برگ های شاداب و براق آن در کنار فرم متقارن گیاه، حس نظم، طراوت و سرزندگی را به فضای زندگی منتقل می کنند و به همین دلیل در خانه ها، محیط های اداری، فروشگاه ها، کافه ها و بسیاری از فضاهای عمومی مورد استفاده قرار می گیرد. این گیاه علاوه بر ارزش زینتی، به دلیل توانایی تکثیر آسان، همواره انتخاب مناسبی برای افرادی است که قصد دارند مجموعه ای از گیاهان آپارتمانی را در منزل یا محل کار خود پرورش دهند. از سوی دیگر، سازگاری مناسب با شرایط محیط های بسته باعث شده است که حتی افراد کم تجربه نیز بتوانند با رعایت چند اصل ساده، برای سال های طولانی از زیبایی و شادابی آن لذت ببرند. امروزه پیلئا در بسیاری از کشورهای جهان به عنوان یکی از شناخته شده ترین گیاهان زینتی شناخته می شود و حضور آن در دکوراسیون داخلی، فضایی آرام، طبیعی و دلنشین ایجاد می کند.

 

تاریخچه گیاه پیلئا

تاریخچه گیاه پیلئا به جنگل ها و مناطق کوهستانی جنوب غربی چین بازمی گردد؛ جایی که این گیاه برای قرن های متمادی به صورت خودرو در محیط های مرطوب و سایه دار رشد می کرد و تنها ساکنان محلی با ویژگی های آن آشنایی داشتند. این گیاه تا اوایل قرن بیستم در خارج از مرزهای چین تقریباً ناشناخته بود، اما با افزایش سفرهای علمی و پژوهش های گیاه شناسی، نمونه هایی از آن به کشورهای اروپایی منتقل شد و به تدریج مورد توجه پرورش دهندگان گیاهان زینتی قرار گرفت. گسترش واقعی محبوبیت این گیاه زمانی آغاز شد که قلمه ها و پاجوش های آن به جای فروش تجاری، میان دوستان، اعضای خانواده و علاقه مندان به گل و گیاه دست به دست می شد و همین موضوع باعث شد در بسیاری از کشورها به عنوان نمادی از دوستی، سخاوت و آرزوی خوشبختی شناخته شود. در ادامه و با توسعه صنعت پرورش گیاهان آپارتمانی، تولید انبوه این گیاه در گلخانه های مختلف آغاز شد و به سرعت راه خود را به بازارهای جهانی باز کرد. طی سال های اخیر نیز با افزایش علاقه مردم به استفاده از گیاهان در دکوراسیون داخلی، محبوبیت آن چندین برابر شده است و امروزه در بسیاری از خانه ها، دفاتر کاری، هتل ها، کافه ها و مراکز تجاری دیده می شود. ظاهر ساده اما منحصربه فرد، قابلیت تکثیر آسان، نگهداری نسبتاً راحت و هماهنگی با انواع سبک های دکوراسیون باعث شده است این گیاه همچنان یکی از پرفروش ترین و محبوب ترین گیاهان آپارتمانی در سراسر جهان باشد و هر سال بر تعداد علاقه مندان آن افزوده شود.

انواع گونه پیلئا

پیلئا سکه ای

این گونه شناخته شده ترین و محبوب ترین عضو خانواده پیلئا محسوب می شود و بیشتر افراد هنگام شنیدن نام پیلئا، همین گیاه را تصور می کنند. برگ های کاملاً گرد، براق و سبز رنگ آن روی دمبرگ های بلند قرار گرفته اند و ظاهری بسیار منظم و چشم نواز ایجاد می کنند. رشد متعادل، تکثیر آسان و سازگاری بالا با شرایط آپارتمانی باعث شده است این گونه به یکی از پرطرفدارترین گیاهان زینتی جهان تبدیل شود. ظاهر مینیمال و مدرن آن نیز باعث شده است در دکوراسیون داخلی جایگاه ویژه ای داشته باشد

پیلئا آلومینیومی

این گونه به دلیل نقش و نگار نقره ای رنگی که روی برگ های سبز آن دیده می شود، شهرت زیادی پیدا کرده است. برگ ها بیضی شکل بوده و رگه های درخشان نقره ای در سطح آن ها جلوه ای خاص و متفاوت ایجاد می کنند. برخلاف گونه سکه ای که ظاهر ساده و مینیمال دارد، این گونه بیشتر به دلیل زیبایی برگ ها و تضاد رنگی خود مورد توجه قرار می گیرد. رشد نسبتاً سریع و توانایی پوشاندن سطح گلدان، آن را به گزینه ای مناسب برای فضاهای داخلی تبدیل کرده است.

پیلئا ماه دره

این گونه یکی از زیباترین انواع پیلئا است که برگ های برجسته و چین خورده آن شباهت زیادی به سطح ناهموار کوهستان ها دارد. رنگ سبز تیره برگ ها در کنار فرورفتگی ها و برجستگی های عمیق، ظاهری بسیار خاص به گیاه می بخشد. این گونه بیشتر به دلیل بافت منحصربه فرد برگ ها شناخته می شود و حتی بدون گل نیز ارزش زینتی بسیار بالایی دارد. ظاهر متفاوت آن باعث شده است بسیاری از کلکسیونرهای گیاهان آپارتمانی به نگهداری آن علاقه نشان دهند.

پیلئا برگ تیره

این گونه به دلیل رنگ خاص برگ های خود شهرت یافته است. برگ ها دارای طیفی از رنگ سبز تیره تا ارغوانی هستند و در برخی شرایط، سطح زیرین برگ ها نیز رنگی متفاوت از سطح رویی دارد. همین تضاد رنگی جلوه ای چشمگیر ایجاد می کند و باعث می شود گیاه حتی در میان مجموعه ای از گیاهان زینتی نیز به راحتی جلب توجه کند. برگ های برجسته و براق این گونه یکی از مهم ترین ویژگی های زیبایی آن به شمار می روند.

پیلئا برنزی

این گونه به دلیل رنگ برنزی و متمایل به قرمز برگ ها شناخته می شود و نسبت به سایر انواع پیلئا جلوه ای گرم تر و چشمگیرتر دارد. برگ ها بافتی کمی مخملی دارند و در نور مناسب، درخششی برنزی پیدا می کنند. این گونه انتخابی عالی برای افرادی است که به گیاهان برگ رنگی و متفاوت علاقه دارند و می خواهند تنوع بیشتری در مجموعه گیاهان آپارتمانی خود ایجاد کنند.

شرایط نگهداری گیاه پیلئا

• نور :

  پیلئا برای حفظ شادابی برگ ها، رشد متعادل و تولید برگ های جدید به نور کافی اما غیرمستقیم نیاز دارد. این گیاه در زیستگاه طبیعی خود در زیر سایه درختان و در محیطی با نور فیلترشده رشد می کند، بنابراین قرار گرفتن در معرض تابش مستقیم خورشید، به ویژه در ساعات گرم روز، می تواند باعث سوختگی برگ ها، ایجاد لکه های قهوه ای و از بین رفتن طراوت گیاه شود. بهترین محل برای نگهداری آن، نزدیکی پنجره های روشن است که نور ملایم و پراکنده دریافت می کنند. در چنین شرایطی برگ ها رنگ سبز شفاف خود را حفظ کرده و رشد گیاه کاملاً متعادل خواهد بود. اگر نور محیط کمتر از میزان مورد نیاز باشد، ساقه ها به سمت منبع نور کشیده می شوند، فاصله میان برگ ها افزایش پیدا می کند و فرم متقارن گیاه به تدریج از بین می رود. همچنین برگ های جدید کوچک تر از اندازه طبیعی خواهند بود و رنگ آن ها نیز شادابی سابق را نخواهد داشت. برای جلوگیری از رشد یک طرفه، بهتر است گلدان هر چند روز یک بار کمی چرخانده شود تا تمام قسمت های گیاه نور یکسانی دریافت کنند. تأمین نور مناسب علاوه بر افزایش سرعت رشد، باعث استحکام ساقه ها، درخشندگی برگ ها و حفظ زیبایی طبیعی این گیاه در تمام طول سال خواهد شد.

• دما :

  پیلئا از جمله گیاهانی است که در محیط های دارای دمای معتدل بهترین عملکرد را دارد و تغییرات ناگهانی دما می تواند به سلامت آن آسیب برساند. دمای معمول محیط خانه برای رشد این گیاه کاملاً مناسب است و در چنین شرایطی برگ ها شاداب باقی مانده و روند تولید برگ های جدید بدون وقفه ادامه پیدا می کند. قرار دادن گلدان در نزدیکی بخاری، شوفاژ، کولر یا هر وسیله ای که جریان مستقیم هوای گرم یا سرد ایجاد می کند، باعث وارد شدن تنش به گیاه خواهد شد و ممکن است لبه برگ ها خشک شده یا برگ ها به تدریج ریزش پیدا کنند. در فصل زمستان نیز باید از قرار دادن گیاه در کنار پنجره هایی که هوای بسیار سرد از آن ها وارد می شود خودداری کرد، زیرا سرما موجب کاهش فعالیت ریشه ها و کند شدن رشد گیاه می شود. در روزهای گرم تابستان نیز اگر دمای محیط بیش از اندازه افزایش یابد و رطوبت کافی وجود نداشته باشد، برگ ها حالت افتاده پیدا می کنند و رشد گیاه کاهش می یابد. ایجاد محیطی با دمای یکنواخت، تهویه مناسب و دور نگه داشتن گیاه از جریان مستقیم هوا، شرایطی ایده آل برای رشد آن فراهم می کند و باعث می شود برگ ها برای مدت طولانی سالم، براق و سرسبز باقی بمانند.

• خاک :

  خاک مناسب یکی از مهم ترین عوامل موفقیت در نگهداری پیلئا محسوب می شود، زیرا سلامت ریشه ها به طور مستقیم به کیفیت بستر کاشت وابسته است. این گیاه در طبیعت در خاک هایی رشد می کند که علاوه بر غنی بودن از مواد آلی، بسیار سبک بوده و آب اضافی را به سرعت از خود عبور می دهند. به همین دلیل، استفاده از خاک های سنگین و فشرده برای آن مناسب نیست و می تواند موجب کاهش اکسیژن اطراف ریشه ها و در نهایت پوسیدگی آن ها شود. بهترین بستر برای رشد این گیاه، ترکیبی از خاک برگ، پیت، پرلیت و مقدار کمی ماسه یا مواد سبک کننده است تا هم رطوبت مورد نیاز گیاه حفظ شود و هم آب اضافی به راحتی از گلدان خارج گردد. وجود مواد آلی در خاک باعث افزایش حاصلخیزی و تأمین تدریجی عناصر غذایی مورد نیاز گیاه می شود و رشد ریشه ها را نیز بهبود می بخشد. همچنین استفاده از گلدانی با سوراخ های مناسب در کف، نقش مهمی در حفظ سلامت خاک و جلوگیری از تجمع آب دارد. تعویض دوره ای خاک نیز باعث می شود مواد غذایی مورد نیاز گیاه دوباره تأمین شده و رشد آن با کیفیت مطلوب ادامه پیدا کند. خاک مناسب، ریشه هایی سالم، برگ هایی شاداب و رشدی یکنواخت را برای این گیاه به همراه خواهد داشت.

• آب :

  آبیاری صحیح یکی از مهم ترین عوامل در حفظ سلامت و شادابی پیلئا است و بی توجهی به این موضوع می تواند در مدت کوتاهی باعث بروز مشکلات مختلف در گیاه شود. پیلئا خاکی با رطوبت متعادل را دوست دارد و نباید برای مدت طولانی کاملاً خشک یا بیش از اندازه خیس بماند. بهترین زمان برای آبیاری هنگامی است که چند سانتی متر از سطح خاک خشک شده باشد. در این شرایط، آبیاری باید به گونه ای انجام شود که تمام خاک مرطوب شود و آب اضافی نیز از سوراخ های کف گلدان خارج گردد. باقی ماندن آب در زیرگلدانی برای مدت طولانی، یکی از مهم ترین دلایل پوسیدگی ریشه و از بین رفتن گیاه است؛ بنابراین پس از هر بار آبیاری، آب جمع شده در زیرگلدانی باید تخلیه شود. در فصل بهار و تابستان که گیاه در دوره رشد فعال قرار دارد، معمولاً نیاز به آبیاری بیشتر است، اما با آغاز فصل پاییز و زمستان و کاهش سرعت رشد، فاصله میان دو آبیاری نیز باید افزایش پیدا کند. استفاده از آب هم دمای محیط و بدون املاح زیاد نیز به حفظ سلامت ریشه ها و جلوگیری از ایجاد لکه روی برگ ها کمک می کند. اگر برگ های گیاه حالت افتاده پیدا کنند و خاک کاملاً خشک باشد، معمولاً نشانه کمبود آب است، اما اگر برگ ها زرد شوند و خاک همواره مرطوب باقی بماند، احتمال آبیاری بیش از اندازه وجود دارد. رعایت تعادل در آبیاری، مهم ترین اصل برای حفظ رشد طبیعی و جلوگیری از بروز بیماری های ریشه در این گیاه محسوب می شود.

• رطوبت :

  پیلئا اگرچه نسبت به بسیاری از گیاهان آپارتمانی سازگاری بیشتری با شرایط داخل خانه دارد، اما همچنان محیطی با رطوبت متوسط تا نسبتاً بالا را ترجیح می دهد. در زیستگاه طبیعی این گیاه، رطوبت هوا در بیشتر روزهای سال بالا است و همین شرایط باعث می شود برگ ها همواره شاداب، براق و انعطاف پذیر باقی بمانند. در محیط های بسیار خشک، به ویژه در فصل زمستان که وسایل گرمایشی رطوبت هوا را کاهش می دهند، ممکن است نوک برگ ها خشک یا قهوه ای شود و رشد گیاه نیز کاهش پیدا کند. برای تأمین رطوبت مورد نیاز، می توان گلدان را روی زیرگلدانی حاوی سنگریزه و آب قرار داد، به گونه ای که کف گلدان با آب تماس مستقیم نداشته باشد. قرار دادن چند گیاه در کنار یکدیگر نیز باعث افزایش طبیعی رطوبت محیط خواهد شد. استفاده از دستگاه بخور سرد در محیط های بسیار خشک نیز راهکار مناسبی برای حفظ شادابی گیاه است. اگرچه غبارپاشی گاه به گاه در روزهای گرم می تواند مفید باشد، اما انجام مداوم آن در محیط هایی که تهویه مناسبی ندارند، احتمال بروز بیماری های قارچی را افزایش می دهد. به همین دلیل، حفظ رطوبت محیط از طریق روش های پایدار، نتیجه بهتری در سلامت و زیبایی گیاه خواهد داشت. هنگامی که رطوبت مورد نیاز گیاه تأمین شود، برگ ها رنگی شاداب تر خواهند داشت، رشد یکنواخت تر می شود و احتمال خشک شدن حاشیه برگ ها نیز به میزان قابل توجهی کاهش می یابد.

• کود :

  پیلئا برای حفظ رنگ سبز برگ ها، تولید برگ های جدید و رشد مناسب، به دریافت منظم مواد غذایی نیاز دارد. هرچند خاک مناسب بخش زیادی از نیازهای گیاه را تأمین می کند، اما با گذشت زمان، عناصر غذایی موجود در خاک کاهش یافته و لازم است از کودهای مناسب برای تقویت گیاه استفاده شود. بهترین زمان کوددهی، فصل بهار و تابستان است؛ زمانی که گیاه بیشترین سرعت رشد را دارد و انرژی بیشتری برای تولید برگ های تازه مصرف می کند. استفاده از کودهای کامل و متعادل، رشد ریشه ها را تقویت کرده، رنگ برگ ها را شفاف تر می کند و موجب افزایش استحکام ساقه ها می شود. با این حال، زیاده روی در مصرف کود می تواند نتیجه ای کاملاً برعکس داشته باشد و باعث تجمع املاح در خاک، سوختگی ریشه ها و آسیب دیدن برگ ها شود. به همین دلیل، کوددهی باید با مقدار مناسب و در فواصل زمانی مشخص انجام گیرد. در فصل پاییز و زمستان که رشد گیاه کاهش می یابد، نیاز آن به مواد غذایی نیز کمتر می شود و بهتر است کوددهی محدود یا متوقف شود. علاوه بر استفاده از کود، تعویض دوره ای خاک نیز در تأمین عناصر غذایی مورد نیاز گیاه نقش مؤثری دارد. تغذیه اصولی باعث می شود برگ های جدید درشت تر، رنگ آن ها شفاف تر و رشد گیاه یکنواخت تر باشد و پیلئا برای سال های طولانی طراوت و زیبایی خود را حفظ کند.

 

روش های نگهداری گیاه پیلئا

• تکثیر:

  پیلئا یکی از گیاهان آپارتمانی است که به دلیل توانایی بالای خود در تولید پاجوش، به آسانی تکثیر می شود و همین ویژگی آن را به یکی از محبوب ترین گیاهان برای علاقه مندان به پرورش گل و گیاه تبدیل کرده است. با رشد گیاه، پاجوش های کوچکی در اطراف پایه یا از میان خاک ظاهر می شوند که در واقع گیاهان جوانی هستند و پس از رسیدن به اندازه مناسب، می توان آن ها را از گیاه مادر جدا کرده و در گلدانی مستقل کاشت. این روش ساده ترین و مطمئن ترین راه تکثیر محسوب می شود و معمولاً درصد موفقیت بسیار بالایی دارد. برای جدا کردن پاجوش، بهتر است از ابزار تمیز و ضدعفونی شده استفاده شود تا آسیبی به ریشه ها وارد نشود. پس از جداسازی، گیاه جوان باید در خاکی سبک و دارای زهکشی مناسب کاشته شود و تا زمان استقرار کامل، رطوبت خاک به صورت متعادل حفظ گردد. علاوه بر تکثیر از طریق پاجوش، در برخی شرایط می توان از قلمه ساقه نیز استفاده کرد، اما این روش نسبت به جداسازی پاجوش موفقیت کمتری دارد و نیازمند دقت بیشتری است. بهترین زمان برای تکثیر، فصل بهار و اوایل تابستان است، زیرا گیاه در این زمان رشد فعالی دارد و ریشه ها سریع تر توسعه پیدا می کنند. تأمین نور مناسب، دمای متعادل و رطوبت کافی پس از کاشت، باعث می شود گیاه جوان در مدت کوتاهی رشد خود را آغاز کرده و برگ های جدید تولید کند. تکثیر آسان یکی از مهم ترین دلایل محبوبیت پیلئا است و این امکان را فراهم می کند که تنها از یک گیاه، در مدت نسبتاً کوتاهی چندین گلدان سالم و زیبا به دست آید.

• هرس کردن :

  اگرچه پیلئا برخلاف بسیاری از گیاهان آپارتمانی نیاز چندانی به هرس مداوم ندارد، اما انجام هرس اصولی نقش مهمی در حفظ سلامت، زیبایی و فرم متقارن آن ایفا می کند. با گذشت زمان ممکن است برخی از برگ های پایینی گیاه پیر شده، تغییر رنگ دهند یا خشک شوند که در این صورت بهتر است از گیاه جدا شوند تا انرژی بیشتری صرف تولید برگ های جدید گردد. همچنین در صورتی که ساقه بیش از اندازه بلند شده یا ظاهر گیاه نامنظم شده باشد، کوتاه کردن بخش هایی از ساقه می تواند باعث تحریک رشد جوانه های جدید و پرپشت تر شدن گیاه شود. هنگام هرس باید از قیچی یا ابزار برش کاملاً تمیز و ضدعفونی شده استفاده شود تا احتمال انتقال بیماری ها به حداقل برسد. محل برش نیز باید به گونه ای انتخاب شود که به بافت سالم گیاه آسیبی وارد نشود. برگ های آسیب دیده، زرد یا بیمار بهتر است در اولین فرصت حذف شوند، زیرا باقی ماندن آن ها علاوه بر کاهش زیبایی ظاهری، می تواند محیط مناسبی برای رشد عوامل بیماری زا فراهم کند. انجام هرس در فصل بهار، زمانی که گیاه وارد دوره رشد فعال می شود، بهترین نتیجه را به همراه دارد و باعث می شود بخش های بریده شده به سرعت جای خود را به برگ ها و شاخه های تازه بدهند. هرس اصولی علاوه بر حفظ ظاهر زیبا، گردش بهتر هوا میان برگ ها را نیز امکان پذیر می کند و احتمال بروز بیماری های قارچی را کاهش می دهد.

• تمییز کردن برگ ها :

  برگ های گرد و براق پیلئا به مرور زمان گرد و غبار محیط را جذب می کنند و اگر این آلودگی ها برای مدت طولانی روی سطح برگ باقی بمانند، میزان جذب نور کاهش یافته و فرایند فتوسنتز با اختلال روبه رو می شود. به همین دلیل تمیز کردن منظم برگ ها یکی از مهم ترین بخش های نگهداری این گیاه به شمار می رود. برای این کار بهتر است از یک پارچه نرم و مرطوب یا اسفنج لطیف استفاده شود و سطح برگ ها با آرامش و بدون وارد کردن فشار زیاد پاک شود تا بافت ظریف برگ آسیب نبیند. استفاده از آب ولرم برای تمیز کردن برگ ها مناسب تر است، زیرا آب بسیار سرد یا بسیار گرم ممکن است موجب تنش گیاه شود. در صورتی که گرد و غبار زیادی روی برگ ها نشسته باشد، می توان گیاه را برای مدت کوتاهی زیر جریان ملایم آب قرار داد تا تمام برگ ها شسته شوند و سپس اجازه داد آب اضافی به طور کامل از گلدان خارج شود. استفاده از مواد براق کننده شیمیایی برای برگ ها توصیه نمی شود، زیرا این مواد ممکن است منافذ طبیعی برگ را مسدود کرده و فعالیت طبیعی گیاه را کاهش دهند. تمیز بودن برگ ها نه تنها زیبایی گیاه را افزایش می دهد، بلکه به جذب بهتر نور، افزایش رشد و حفظ سلامت عمومی آن نیز کمک می کند. علاوه بر این، هنگام تمیز کردن برگ ها می توان گیاه را از نظر وجود آفات یا نشانه های بیماری نیز بررسی کرد و در صورت مشاهده هرگونه مشکل، اقدامات لازم را در همان مراحل اولیه انجام داد.

• تعویض گلدان :

  تعویض گلدان یکی از مهم ترین اقداماتی است که در حفظ سلامت و رشد مطلوب پیلئا نقش اساسی دارد. با گذشت زمان، ریشه های گیاه تمام فضای داخلی گلدان را اشغال می کنند و خاک نیز بخش زیادی از مواد مغذی خود را از دست می دهد. در چنین شرایطی رشد گیاه کند شده، اندازه برگ های جدید کاهش پیدا می کند و حتی ممکن است ریشه ها از سوراخ های کف گلدان خارج شوند. بهترین زمان برای تعویض گلدان، فصل بهار است؛ زمانی که گیاه وارد دوره رشد فعال شده و توانایی بیشتری برای سازگاری با محیط جدید دارد. گلدان جدید بهتر است تنها کمی بزرگ تر از گلدان قبلی باشد، زیرا استفاده از گلدان بسیار بزرگ باعث باقی ماندن آب اضافی در خاک و افزایش احتمال پوسیدگی ریشه خواهد شد. هنگام خارج کردن گیاه از گلدان باید دقت شود که ریشه ها کمترین آسیب را ببینند و در صورت مشاهده ریشه های پوسیده یا خشک، آن ها با ابزار ضدعفونی شده حذف شوند. پس از انتقال گیاه به گلدان جدید، فضای اطراف ریشه ها با خاک تازه و سبک پر شده و آبیاری اولیه با ملایمت انجام می شود تا خاک به خوبی در اطراف ریشه ها قرار گیرد. پس از تعویض گلدان، بهتر است گیاه برای چند روز در محیطی با نور ملایم و دور از تابش مستقیم خورشید قرار گیرد تا استرس ناشی از جابه جایی کاهش یابد. تعویض به موقع گلدان موجب تقویت ریشه ها، افزایش سرعت رشد، تولید برگ های بزرگ تر و حفظ شادابی گیاه در سال های آینده خواهد شد.

 

آفات و بیماری های گیاه پیلئا

• هجوم حشرات :

  پیلئا در شرایط مناسب از مقاومت خوبی برخوردار است، اما اگر نور، رطوبت، آبیاری یا تهویه محیط در وضعیت مطلوب نباشد، ممکن است مورد حمله برخی آفات قرار گیرد. مهم ترین آفات این گیاه شامل شپشک آردآلود، کنه تارعنکبوتی، شته و شپشک سپردار هستند که با تغذیه از شیره گیاه، باعث ضعیف شدن آن می شوند. این آفات معمولاً در پشت برگ ها، محل اتصال دمبرگ به ساقه یا میان برگ های جوان پنهان می شوند و در مراحل اولیه به سختی قابل مشاهده هستند. از مهم ترین نشانه های حضور آن ها می توان به زرد شدن برگ ها، توقف رشد، پیچ خوردن برگ های جوان، ایجاد لکه های رنگ پریده، مشاهده تارهای نازک یا ترشحات چسبناک روی برگ ها اشاره کرد. اگر آلودگی به موقع کنترل نشود، گیاه به تدریج ضعیف شده و برگ های جدید کوچک تر و کم رنگ تر خواهند شد. برای پیشگیری از این مشکل، بهتر است برگ ها به طور منظم تمیز شوند، گردش هوای مناسبی در محیط برقرار باشد و گیاهان تازه خریداری شده برای مدتی از سایر گیاهان جدا نگهداری شوند. در صورت مشاهده آفات، ابتدا می توان آن ها را با یک پارچه مرطوب یا شست وشوی ملایم برگ ها از بین برد و در صورت گسترش آلودگی، از سموم مخصوص گیاهان آپارتمانی طبق دستور مصرف استفاده کرد. رسیدگی سریع به این مشکل باعث می شود گیاه بدون آسیب جدی به رشد طبیعی خود ادامه دهد.

• زرد شدن برگ ها :

  زرد شدن برگ ها یکی از رایج ترین مشکلاتی است که در نگهداری پیلئا مشاهده می شود و معمولاً به دلیل نامناسب بودن شرایط محیطی به وجود می آید. آبیاری بیش از اندازه، کمبود آب، نور ناکافی، کمبود مواد غذایی، تغییرات شدید دما یا آسیب دیدن ریشه ها از مهم ترین دلایل بروز این مشکل هستند. اگر تنها برگ های پایینی و قدیمی گیاه به مرور زرد شوند، معمولاً این موضوع بخشی از روند طبیعی رشد محسوب می شود، زیرا گیاه انرژی خود را صرف تولید برگ های جدید می کند. اما اگر برگ های جوان نیز تغییر رنگ دهند یا تعداد زیادی از برگ ها هم زمان زرد شوند، لازم است تمام شرایط نگهداری به دقت بررسی شود. خاک همیشه خیس معمولاً نشانه آبیاری بیش از اندازه است، در حالی که خشکی طولانی مدت خاک نیز می تواند باعث زرد شدن و ریزش برگ ها شود. کمبود نور نیز موجب کاهش تولید رنگدانه های سبز برگ شده و به مرور زمان رنگ آن ها را تغییر می دهد. با اصلاح برنامه آبیاری، تأمین نور مناسب، کوددهی اصولی و بررسی سلامت ریشه ها، گیاه به تدریج برگ های سالم و شاداب تولید خواهد کرد و روند رشد طبیعی آن دوباره آغاز می شود.

• رشد ناکافی :

  کند شدن یا توقف رشد معمولاً نشان می دهد که یکی از نیازهای اصلی گیاه به خوبی تأمین نمی شود. این گیاه در شرایط مناسب به طور مداوم برگ های جدید تولید می کند و اگر برای مدت طولانی رشد آن متوقف شود، باید علت این موضوع بررسی شود. کمبود نور یکی از مهم ترین عوامل کاهش رشد است، زیرا گیاه انرژی کافی برای انجام فتوسنتز و تولید برگ های تازه را به دست نمی آورد. کوچک بودن گلدان، فشرده شدن خاک، کمبود مواد غذایی، کاهش رطوبت محیط یا پایین بودن دمای هوا نیز می توانند موجب کاهش رشد شوند. گاهی نیز گیاه پس از تعویض گلدان یا جابه جایی به محل جدید، برای مدتی رشد خود را متوقف می کند تا با شرایط تازه سازگار شود. این موضوع طبیعی است و معمولاً پس از چند هفته برطرف می شود. تأمین نور مناسب، استفاده از خاک سبک، کوددهی منظم، حفظ دمای متعادل و آبیاری صحیح باعث می شود رشد گیاه دوباره آغاز شده و برگ های جدید با اندازه و کیفیت مناسب ظاهر شوند.